کمال گرایی چیست؟ چطور با کودک کمال گرا رفتار کنیم؟
کودک کامل گرا

کمال گرایی چیست؟ چطور با کودک کمال گرا رفتار کنیم؟

اگر شما هم از آن دسته والدینی هستید که کودکی کمال گرا دارید و نمی دانید چطور با او کنار بیایید این مطلب را دنبال کنید.

بیایید اول کمال گرایی را تعریف کنیم : کمال گرایی یعنی حق اشتباه کردن نداری. باید یا اقدام به انجام کاری نکنی یا وقتی تصمیم بگیری و اقدام کنی که همه چیز مهیا باشد و مطمئن باشی که پیروز میشوی. همیشه نفر اول باشی و هر کاری را به بهترین شکل به نتیجه برسانی.

ویژگی افراد کمال گرا:

از خطا کردن فراری‌اند. به همین خاطر بزرگترین دغدغه آنها شروع کردن کار است.

کاری را شروع نمیکنند مگر اینکه تمام امکانات و شرایط لازم برای اجرای آن کار فراهم باشد.

حالا هر کاری که میخواهد باشد، باشد. شرکت در مسابقه، شرکت در بازی گروهی یا حتی امتحانات مدرسه

از خودشان راضی نیستند.این افراد به دلیل اعتماد به نفس پایینی که دارند حس خوبی به خودشان ندارند.

حتی موفقیت هایشان هم آنها را راضی و خوشحال نمی کند.

معتقدند وقتی دوست داشتنی هستی که بی عیب و نقص باشی.

این باور در آنها شکل گرفته که فقط در صورت بی عیب و نقص بودن مورد توجه و محبت والدینشان هستند و خانواده به آنها افتخار می کند.

فشارهای روحی زیادی را تحمل می کنند. این دسته از کودکان بدلیل اینکه شکست برایشان پذیرفته نیست،

بعد از هر ناکامی، ناراحتی زیادی را تحمل میکنند که حتی گاهی زندگی روزمره آنها را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.

اغلب کاری را تا انتها انجام نمی دهند. چون قصد دارند هر کاری را به نحو احسن به پایان برسانند،

وقت و انرژی زیادی برای آن می گذارند و میانه راه خسته می شوند و کار را رها می کنند.

توانایی تصمیم گیری ندارند. بدلیل اینکه نمی دانند چطور بهترین نتیجه را بگیرند،

مدادم در ذهنشان دو دوتا چهارتا می کنند که حاصلی هم برایشان ندارد. سرانجام عقب نشینی می کنند.

در مقابل انتقاد حساس هستند و به شدت از دیگران انتقاد می کنند.

اما چه دلایلی باعث کمال گرا شدن کودکان می شود؟

کمال گرایی می تواند یک ژن باشد که در کودک شما بیدار شده.

یعنی عامل وراثت می تواند آن را منتقل کند.

البته اینکه چطور این ژن بیدار شده باید از شما پدر و مادر عزیز پرسید که چه رفتاری با کودکان داشته اید؟

آیا خودتان هم جز افراد کمال گرا هستید و حالا که در فرزندتان آن را مشاهده کردیده اید، ذهنتان آگاه شده؟

به کلماتی که در تشویق کردن کودکتان به کار می برید توجه کنید! آیا از این دسته واژگان

(تو بی نظیری، تو فوق العاده ای، یدونه ای، بهتر از تو دیگه نیست!) زیاد استفاده می کنید؟

تشویق های شما در چه سطحی هستند؟ پیوسته و به هر بهانه کوچکی فرزندتان را غرق در تشویق می کنید؟

که در این صورت تشویق بیش از حد می تواند نگران کننده باشد. یا نتیجه گرفتن ملاک تشویق های شماست؟

یعنی فرزندتان درصورتی تشویق می شود که برنده شود و اگر نه تلاش او ستودنی نیست؟

یا از آن دسته والدینی هستید که از کاه کوه می سازند و

یک اشتباه کوچک فرزندشان را بزرگتر از آن اتفاقی که افتاده جلوه می دهند و سر و صدا راه می اندازند.

راه حل هایی که می توانید با کمال گرایی کودکتان مقابله کنید

بجای اینکه از نتیجه کار، مسابقه یا امتحان فرزندتان از تلاشی که در این زمینه انجام داده قدردانی کنید

و تلاشش را مورد توجه و تأیید قراردهید.

تلاش کنید رفتارهای خوب ساده که انجام می دهد را نیز مورد توجه قراردهید و تحسین کنید.

مثل کمک به یک دوست یا یکی از اعضای خانواده یا ریختن دانه برای پرنده یا آب دادن گلدان ها

حس خوب داشتن نسبت به خودش را تقویت کنید. اما نه با کلماتی که در بالا ذکر شد.

به کودکتان اعتماد بنفس بدهید. (می دونم که تو تمام تلاشت رو میکنی و چیزی که برای من ارزشمنده اینه.

حالا اگر برنده هم نشدی باید بدونی که بازهم برای من عزیزی و هیچی از دوست داشتن من کم نمیکنه)

داستان شکست های خودتان را برای فرزندتان تعریف کنید. اینکه شکستها بخشی از زندگی هستند

و قرار نیست بخاطر یک شکست دست از تلاش برداریم. باید دنبال راه حل برای رسیدن به موفقیت باشیم.

داستان شکستهای انسانهای موفق که راجع به آنها زیاد شنیده ایم را برای فرزندتان تعریف کنید و درسی که شما از او گرفته اید.

به کودکتان بیاموزید که شکست پایان راه نیست.

آدمها می توانند زیاد شکست بخورند اما دوست داشتنی باشند. مهم نیت آدمهاست.

به فرزندتان بیاموزید ما نمی توانیم تمام عوامل را تحت اختیار و کنترل خودمان درآوریم.

در مسیر رسیدن ما به پیروزی گاهی عواملی وجود دارند که کنترلشان از عهده ما خارج است و نباید بابت پیش آمدن آنها خودمان را سرزنش کنیم.

باید با خودمان مهربان باشیم. مثلاً اگر برای شرکت در مسابقه تمام تلاشمان را کردیم،

اینکه یک نفر دیگر برنده مسابقه شود، از کنترل ما خارج است و ما نباید به خاطر آن لذت مسابقه را از دست بدهیم.

به کودکتان بیاموزید. برنده کسی است که از بازی لذت بیشتری ببرد نه کسی که با حرص خوردن و ناراحتی بازی می کند تا برنده شود.

و در آخر

با کودکتان هم صحبت شوید. به او بگویید که از اینکه او اینقدر به نتیجه بازی یا نمره امتحانش اهمیت می دهد

و خودش را از این بابت اذیت می کند، ناراحت می شوید.

از او نظرش را راجع به اینکه چطور میشود این مساله را حل کرد، بپرسید.

ببینید در این مورد چه چیزی بیشتر او را ناراحت می کند؟ و به کمک خودش راه حلی برای آن پیدا کنید.

می توانید برای آشنایی با این روش، از محصول مهارت آموزی به کودکان استفاده کنید.

به او پیشنهاد دهید ناراحتی هایش را با نقاشی کشیدن، نواختن موسیقی، ورزش یا دیدن یک برنامه کمدی تخلیه کند،

اجازه بدهید ناراحتیش را به شیوه ای سالم که به خودش و دیگران آسیبی نمی رساند بروز دهد

و در عین حال درون خودش نگه ندارد و به خودش فشار نیاورد.

پاسخی بگذارید

بستن منو
Cart Item Removed. Undo
  • No products in the cart.
×
×

سبد خرید