چطور کودک خجالتی را اجتماعی کنیم؟

چطور کودک خجالتی را اجتماعی کنیم؟

خجالتی بودن یک صفت نیست بلکه رفتاری است از نوع خجولی گری

درست است که هر کودک مانند هر بزرگ‌سالان رفتار و منش مخصوص به خود را دارد.

پس هرگز به فرزندتان نگویید: «برو تو هم مثل بقیه شعر بخون» یا «ببین فلانی چقدر قشنگ با همه بازی می‌کنه »

چون نتیجه‌ای عکس آن چیز که انتظار دارید دریافت خواهید کرد.

اگر از آن دسته والدینی هستید که از جمع کناره‌گیری می‌کنید و معمولاً سرتان در لاک خودتان است

بهتر است کمی از منطقه امن خود خارج شوید و به میان جمعیت بروید.

در میهمانی‌ها صحبت کنید و برای اظهارنظر کردن خود را به چالش بکشید.

لابد می‌پرسید این موضوع چه ارتباطی به خجالتی بودن فرزندم دارد؟ واضح است

فرزند ما بیشتر از اینکه از گفتار ما الگو بپذیرد از رفتار ما الگوبرداری می‌کند.

پس قطعاً یک پدر و مادر خجالتی نمی‌توانند انتظار داشته باشند فرزندشان ناطق هر مجلسی باشد.

مگر اینکه یکی از والدین به‌خوبی این نقطه‌ضعف همسرش را پرکرده باشد.

یعنی نه‌تنها به‌اندازه کوپن خودش بلکه به‌اندازه‌ی تمام افراد خانواده حرف برای گفتن داشته باشد.

از طرفی والدینی که همیشه و در همه حال فرزندشان را کنترل می‌کنند باعث می‌شوند که کودک تصور کند

به‌تنهایی از عهده هیچ کاری برنمی‌آید و همیشه باید یک نفر حضور داشته باشد تا به او کمک کند.

کودکی که از حضور در گروه‌ها دوری می‌کند و ترجیح می‌دهد تنها بازی کند،

نشانه‌هایی از خجولی گری دارد و اگر این رفتار همیشگی است باید آن را برطرف کرد.

و اما کارهایی که می‌تواند به رفع این رفتار در فرزندمان کمک کند:

۱- برچسب نزنید

جلوی هرکسی یا هرجایی از طرح این مطلب پرهیز کنید «دخترم خجالتیه» یا «پسرم خجالت می‌کشد»

۲- مجبورش نکنید

او را مجبور به رفتن نزد گروه بچه‌ها نکنید. وادارش نکنید حرف بزند یا شعرهایی را که تازه یاد گرفته است برای دیگران بخواند.

این کار باعث منزوی شدن کودکتان و کناره‌گیری‌اش از جمع می‌شود. علاوه بر خجالت، استرس را نیز در او ایجاد می‌کند.

۳- از این رفتار حمایت نکنید

به بهانه خجالتی بودن فرزندتان بجای او سخن نگویید. او را از ثبت‌نام در کلاس‌های هنری و ورزشی دور نگه ندارید.

۴- نگرانی خودتان را منتقل نکنید

گاهی والدین آنقدر نگران یک رفتار فرزندشان می‌شوند که این نگرانی را مثل یک ویروس در وجود کودکشان هم پخش می‌کنند

و کودک بیچاره به خیال اینکه چه نقص بزرگی دارد اعتمادبه‌نفس خود را از دست می‌دهد و گوشه‌گیرتر می‌شود.

۵- تشویق کنید

با هر کاری که انجام می‌دهد او را تشویق کنید. بگذارید بداند که توانمندی‌هایش دیده می‌شود.

نظر او را در تصمیم‌گیری‌ها بپرسید. بابت سخنانش از او قدردانی کنید.

سعی کنید سؤالاتی از فرزندتان بپرسید پاسخش طولانی‌تر از یک بله و خیر است.

اجازه بدهید برایتان تعریف کند و باذوق به صحبت‌هایش توجه کنید.

۶- اجازه بدهید احساسش را بگوید

با او صحبت کنید. از او بخواهید احساسش را درباره رفتارش بیان کند.

از او بپرسید: «به نظرت چطوری میتونی دوست جدید پیدا کنی؟» شاید اگر مستقیم از او سؤال کنید جواب مناسبی نیابید

اما قوه تفکر او را تحریک کنید تا خودش راه برقراری ارتباطش را پیدا کند و احساساتش را به زبان بیاورد.

۷- بازی کنید

کودکان عاشق بازی‌اند و شما می‌توانید یادگیری سخت‌ترین درس‌ها را در قالب بازی برای فرزندتان دل‌نشین کنید.

بازی مصاحبه: نقش یک مصاحبه‌کننده و یک مصاحبه‌شونده را باهم اجرا کنید.

بازی ادامه دادن: یک جمله بگویید و از او بخواهید ادامه آن را با تخیل خودش بسازد.

بازی با کلمات: یک کلمه بگویید تا کودکتان داستانی برایش تعریف کند.

پاسخی بگذارید

بستن منو
Cart Item Removed. Undo
  • No products in the cart.
×
×

سبد خرید