تربیت کودک چیست؟

تربیت کودک چیست؟

برخی از ما بر این باوریم که تربیت یعنی امر و نهی کودک اینکه به او یاد بدهیم اینکار را بکن و اینکار را نکن.

اما آیا به راستی این شیوه تربیت صحیح است؟

تربیت در لغت به معنای پرورش دادن است بطوری که رشد کیفی و کمی را به همراه داشته باشد. مگر نه اینکه کودک ما نیز انسانی است صاحب اختیار و تفکر و ما فقط وظیفه راهنمایی در جهت رشد آنها را داریم و نه بیشتر. متعجبم از اینکه ما برای کسب هر مهارتی ساعتها وقت میگذاریم و آموزش میبینیم ولی برای رشد و پرورش یک انسان به راحتی به روش تربیتی آزمون و خطا اکتفا می کنیم و این نقص در جامعه ما به عینه قابل مشاهده است.

باید بدانیم که دوره ی پند و نصیحت گذشته و کودک امروز زیر بار نصیحت والدین نمی رود. کودک امروز آنقدر باهوش هست که همه چیز را با دلیل و منطق بپذیرد. تأثیری که محبت و عشق ورزی بر حرف شنوی کودک دارد هرگز با چیز دیگری جایگزین نمی شود. اما نباید این محبت همراه با باج گیری از کودک باشد. یعنی به او وعده ندهید که اگر اینطور رفتار کنی تو را دوست خواهم داشت. والدین باید عشق بی حد و مرز خود را نثار فرزندشان کنند.

گاهی لازم است بجای تربیت مستقیم کودک، خود را تربیت کنیم. چرا که کودک ما در حال الگو برداری است و تمام رفتارها و کلام ما را زیر ذره بین دارد. پس اگر میخواهیم چیزی را به او آموزش دهیم، باید در ابتدا خود نسبت به رعایت آن اقدام کنیم. مسلماً انعکاس عمل ما بیشتر از سخنی است که بر زبان می آوریم.

امام صادق (ع) در باب تربیت فرموده اند: «فرزندت را آزاد بگذار تا هفت سال اول بازی کند و هفت سال دوم را به تربیت و هدف او بپرداز و هفت سال سوم را با خود همراه کن تا در کار و امور زندگی دخیل و شریک باشد.»

پرورش کودک از دید دکتر هلاکویی

«بسیاری از مادران امروز بیست سال از زندگی خود را صرف تحصیل می کنند تا در کار خود موفق باشند اما حاضر نیستند بیست ماه از زندگی خود را صرف فرزندشان کنند و کنار او بمانند تا فرزندی موفق داشته باشند. در حالیکه موضوع پرورش کودک موضوع یک “انسان” است که عزیزترین عزیز ماست. زمانی که ما صرف بودن با فرزندمان میکنیم بزرگترین سرمایه گذاری زندگی ماست. »

پاسخی بگذارید

بستن منو
×
×

سبد خرید